ben allah olsam.

12 Nisan 2012 § Yorum bırakın

bazen kafam çok karışıyor. insanları, daha doğru ifade etmek gerekirse normalde bir tanışıklığımın olmadığı meşhur kişileri, yaptıkları işlerden dolayı mı sevmeliyim, hallerinden tavırlarından dolayı mı? mesela sahnede insanın karnına kahkahadan ağrılar sokan bir komedyenin günlük hayatta huysuzun önde gideni oluşu beni ilgilendirmeli mi? sesine hayran olduğum, söylediği şarkılarla nice sarhoş geceme eşlik eden adamın mafya bağlantılarını umursamalı mıyım? (italyan asıllı olanından bahsediyorum.) sevgilisini “yumruklayarak” öldüren bir adamın romantik şarkılarını dinlemeye devam edebilir miyim? hitler’e sempati duyduğunu alenen açıklayan bir yönetmenin filmlerini izleyebilir miyim? (hoş, hiç sevmiyorum filmlerini zaten, dolayısıyla benim açımdan bir sorun yok.) yazdıklarıyla ufkumu açan, siyasi görüşünün de yanında durduğum bir entelektüelin, bir önceki cümlede sözü geçen yönetmenin bile aklına gelmeyecek (cinnet filan değil, basbayağı planlı) bir şiddet olayını kurgulamış olmasını görmezden gelebilir miyim?

işte ben allah olsam, insanları yaptıklarından dolayı cennete ya da cehenneme gönderecek olsam, bazı kişiler için karar vermekte zorlanırdım. gerçi allah olsam, bu işlerin kaydını tutan, hesabını kitabını yapan çalışanlarım da olurdu herhalde. ama patron olsam çalışanlarıma iş yaptıramayacağım gibi, allah olsam da kimseyi cezalandıramazdım büyük ihtimalle. dahası sinsi gibi varlığımı kimselere belli etmez, kimin kendiliğinden iyi insan olacağını görmek içim beklerdim. bu durumda da zavallı kullarım kendi allahlarını icat edip asayişi sağlamaya çalışırlardı. neyse ki allah değilim. ama düşünürseniz, belki de allahımdır. ona göre.

Where Am I?

You are currently browsing entries tagged with cehennem at lafı uzatmadan..